Gazeta Lodz - Zmiany chodu jako wczesna oznaka choroby Parkinsona

Zmiany w sposobie chodu mogą być wczesną oznaką choroby Parkinsona, pojawiającą się nawet siedem lat przed oficjalnym postawieniem diagnozy. Wyniki tych ustaleń opublikowano w czasopiśmie "Journal of Neural Transmission".

Badanie przeprowadzili naukowcy z Uniwersytetu Nowej Południowej Walii w Sydney. Zespół przeanalizował dane 73 413 uczestników UK Biobank, długofalowego badania zdrowotnego, w którym ponad 100 tysięcy ochotników przez tydzień nosiło czujniki na nadgarstkach. Następnie śledzono ich dokumentację medyczną przez dekadę. W tym okresie 314 osób otrzymało diagnozę choroby Parkinsona po zakończeniu okresu monitorowania.

Współautorami pracy są Paulo Pelicioni z Wydziału Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Nowej Południowej Walii oraz Sophie Waller z Wydziału Medycyny Klinicznej i oddziału neurologii szpitala Prince of Wales w Sydney. Badacze wykorzystali oprogramowanie Watch Walk, aby wyodrębnić fragmenty dotyczące chodzenia z zapisów ruchu.

Czujniki rejestrowały zarówno ruch dłoni sięgającej po kubek, jak i kołysanie ramienia podczas marszu. Oprogramowanie oszacowało liczbę kroków, tempo marszu oraz regularność stawiania stóp. Kierunek ustawienia nadgarstka i sposób jego poruszania pomagały odróżniać naturalny ruch od sytuacji, gdy dłoń znajdowała się przy głowie lub przed ciałem.

Naukowcy podzielili osoby z diagnozą według czasu między nagraniem a rozpoznaniem choroby. Osoby zdiagnozowane w ciągu 40 miesięcy od noszenia czujnika robiły przeciętnie około 4 tysięcy kroków dziennie, podczas gdy osoby bez rozpoznania choroby Parkinsona w czasie obserwacji – około 6,4 tysiąca. Różnica ta była mniejsza u tych, których zdiagnozowano później.

U osób, u których później rozpoznano chorobę Parkinsona, odnotowano też niższe maksymalne tempo marszu, inny rytm kroków oraz różnice w udziale dłuższych odcinków w całkowitej liczbie kroków. Sam licznik kroków nie oddawał jednak pełnego obrazu. Badani z późniejszą diagnozą spędzali mniej czasu na naturalnym kołysaniu ramionami podczas chodzenia.

Choroba Parkinsona może zaburzać koordynację ruchów, która podczas zwykłego marszu łączy pracę nóg i ramion. Gdy prawa noga idzie do przodu, zwykle porusza się też lewe ramię, co pomaga równoważyć skręt ciała. Utrata komórek nerwowych produkujących dopaminę może wiązać się ze sztywnością mięśni i spowolnieniem ruchów.

Autorzy podkreślają, że wyniki opisują różnice między grupami, a nie pozwalają przewidzieć, czy konkretna osoba zachoruje na Parkinsona. Na sposób chodzenia wpływają także ból, leki i inne schorzenia. Zespół rejestrował ruch każdej osoby tylko w jednym okresie monitorowania, więc nie mógł wskazać, kiedy dokładnie zaczęły się zmiany.

Naukowcy wskazują, że kolejne badanie mogłoby polegać na regularnym śledzeniu tych samych osób, aby zobaczyć, jak ich chód zmienia się z upływem czasu. Zespół poszukiwał też wczesnych oznak choroby Parkinsona w białkach krwi. Jeśli wyniki potwierdzą się w innych grupach, pomiary z nadgarstka mogą pomóc w rekrutacji osób do badań nad terapiami spowalniającymi rozwój choroby na wczesnym etapie.

B.Ziolkowski--GL